آرامش به معنای آن نیست که صدایی نباشد، مشکلی وجود نداشته باشد، کار سختی پیش رو نباشد.

آرامش یعنی در میان دغدغه ها، صدا ها، مشکلات و کار سخت،

دلی آرام وجود داشته باشد و بتوانی آرامشت را تقدیم کنی به عزیزانت و آنانی که دوستشان داری ...

زندگی شیرین است. ....

چه خلوت خوشی دارد این گوشهی قشنگ!باد از عطر علف، بیهوش هوا از عیش آسمان، آبی و ذهن روشن هیزم که گرمِ گرم ... از خیال جنگل افرا و صنوبر است....چه بوی خوشی میآید از حواشی این پونهزار!باید آنجا آن دوردستِ کمی مانده به رود باران باشد، یک جادهی خیس نقرهپوش آنجا پیچیدهی نم و نی پر از نقش پای پرنده و آهوستآنجا بادهای از شمال آمده دارند رمههای سراسیمهی مه را به جانب درههای پنج و نیم غروب میبرند!...و من که بدم میآید این لحظه فقط شاعر باشمدوستان دورِ جنگل صنوبر و افرا ... دیر کردهاند، چوبدست پیرمرد را برمیدارم راه میافتم ..."سیدعلی صالحی"

به ياد داشته باشيد كه خوشبختي انسان به مقام يا دارايي او بستگي ندارد، خوشبختي، تنها به انديشه ي او بستگي دارد. دیل کارنگی

قلب ، مهمانخانه نيست که آدم ها بيايند
دو سه ساعت يا دو سه روز توي آن بمانند و بعد بروند
قلب ، لانه ي گنجشک نيست که در بهار ساخته بشود
و در پاييز باد آن را با خودش ببرد
قلب؟ راستش نمي دانم چيست،

اما اين را مي دانم که فقط جاي آدمهاي خيلي خوب است!

يک عاشقانه آرام _ نادر ابراهيمي

آخرین برگ سفرنامه باران اینست که زمین چرکین است دکتر شفیعی کدکنی

معلمنگاهت به طراوت باران ، آیینه ای است برابر دریا. و چشمانت آیینه دار صداقتی است بی مرز.در کار انتشار عاطفه و صداقت ، جان از نگاه تو مست می شود.در مینای طهوریست به طلعت خورشید رندان جرعه نوش سایبان دستانت را حسرت می برند . تا جامی مگر بر آتششان ریزی .به عشق چندان نزدیک ایستاده ای که سر انگشتانت را با کیمیا قرابتی است شگرف.و فاصله سنگ تا گوهر در امتداد دستان تو اندک است.آمیزگار رنج و صبر ، در تو کرامتی است نجیب که رسول وار در آیشی هماره رنگ ماندگار محبت را در چشم کودکان گریز پا نقش می کنی . زمزمه ات چه زیباست...........روزت مبارک

عارفی می گوید:که روزی دزدان قافله ما را غارت کردند،پس نشستند ومشغول طعام خوردن شدند.

یکی از ان ها را دیدم که چیزی نمی خورد به اوگفتم که چرا با آنه در غذا خوردن شریک نمی شوی؟ گفت :من امروز روزه ام،

گفتم : دزدی وروزه گرفتن عجب است.

گفت :ای مرد!این راه،راه صلح است که با خدای خود واگذاشته ام،شاید روزی سبب شود وبا او آشنا شدم.

آن عارف می گویدکسال دیگر او را در مسجد الحرام دیدم که طواف می کند وآثار توبه از وی مشاهده کردم؛رو به من کرد وگفت:

دیدی که آن روزه چگونه مرا با خدا آشنا کرد.

کوله بارم بر دوش، سفری باید رفت،

سفری بی همراه،

گم شدن تا ته تنهایی محض،

یار تنهایی من با من گفت:

هر کجا لرزیدی،

از سفرترسیدی،

تو بگو، از ته دل

من خدا را دارم